Geen standaardformatie

Dat blijft alleszins bij wanneer je de artikelreeks in de Standaard leest. De vraag 'wie gelooft die mensen nog' is niet relevant - dat geloof was sowieso al beperkt. De vraag wordt veeleer: wie zou die mensen missen?


Grotere kaart weergeven

Soit, ik ga me hier niet uitsloven voor een uitgebreide opinie. Maar toch ... gelukkig maar dat heel veel belangrijke beslissingen niet meer op het niveau van de provincie België genomen worden. Wie meer wil lezen, kijkt bijvoorbeeld maar even bij Geert M.


Maar tegelijk: Oudergem, het stukje Brussel dat de standaardlocatie was van de eerste formatiepoging, gecombineerd met het ernaast gelegen Woluwe is een bijzonder mooi stukje Brussel. Ideaal om te gaan wandelen langs de vijvers, de woluwebeek, spoorwegberm van Tervuren naar Delta, de tuinwijken uit het interbellum, ... Best wel een aanrader als je in Brussel bent.

Kelders van Kurgem

Als veggie onder de beestenmark van Anderlecht,

zijnde in de kelders van Kuregem,

voelde ik me als een vis in het water.

(Er werd dan ook wijn geschonken ;-) )

Kerstterreur

De Brusselse kerstmarkt, vorig jaar liep ik er hier hoog mee op, dit jaar viel dit jaar wat meer tegen. Ik had er namelijk geen acht op geslaan dat de stalletjes tijdens de week al om 21 u sluiten. Is dat nu wel een uur om te sluiten? In provinciegaten als Brugge of Gent kan ik dat begrijpen. In Brussel dan weer minder. Dan maar naar één van de hippe cafékes bij Sint-Goriks getrokken. Overigens, dankzij de terreuralarmstunt, een overvloed van in oranje hesjes gehulde agenten gezien ... die in groepjes staan te babbelen. Tijd voor een samenscholingsverbod?

geo

Google, die gasten maken toch prachtige toepassingen. Denk maar aan Gmail en Google Earth . Over hun kennelijk zorgwekkende omgang met gegevens en het zwakke Google News zullen we echter maar zedig zwijgen.

Maar digitale kaarten, da's toch fantastich, en met Google Earth kun je er kosteloos fantastisch veel mee aanvangen. Blijkt er dan nog een Belgische blog te bestaan (Belgeoblog ) waar je extra's kunt downloaden. Enkel jammer dat het zich volledig op Brussel focust. Toch in elk geval goed voor urenlang geo-spelen. Belgeoblog , een absolute aanrader!

Als je dit alles bekijkt, dan opent GIS (en Google Earth doordat het relatief breed gebruikt wordt) heel wat mogelijk voor de toeristische sector, en ook voor andere sectoren.

Komt daar dan nog bij dat de Vlaamse overheid een eenvoudig, open source GIS-systeem ontwikkeld heeft, en de mogelijkheden worden enorm ... voor wie ze wil zien!

paleis

Vandaag was ik voor 't werk in Antwerpen, een goede reden om even de pas geopende onderste verdieping van het Antwerpse spoorwegpaleis te bekijken.

Over de nieuwe verdieping heb ik wel mijn bedenkingen. Eerst en vooral duurt het een heel eind eer je de onderste verdieping bereikt. Je kunt er beter niet op het allerlaatste moment aankomen, want dan moet je nog drie roltrappen naar beneden waaronder een erg lang exemplaar.

Bovendien ziet de inrichting er erg zakelijk uit wat enigzins vloekt met de grandeur van de rest van het station. Gelukkig doet een blik omhoog nog enigzins aan een grootse kathedraal denken.

Waarschijnlijk wordt het wat wennen.

Zo afschuwelijk als het brusselse justitiepaleis wordt het ongetwijfeld nooit, ondanks de blinkende koepel die er nu weer opstaat. In mijn optiek is het justitiepaleis het tegenbeeld van Antwerpen-Centraal - elegantie versus bombast. De enige manier waarop het justitiepaleis mooi is, is volgens mij de manier waarop het een (lelijke) maatschappijvisie weerspiegelt.

Je kunt het justitiepaleis trouwens ook binnenin bekijken (tenzij dat dit recent veranderd zou zijn). Da's wel de moeite, zeker wanneer je het gebouw de eerste keer langs de steile trap aan de kant van de Marollen binnenstapt. Dan ondervind je meteen met welke bedoelingen het gebouw zo opgevat is. Da's hoe dan ook een heel andere ervaring dan wanneer je het vanaf het Poelaertplein binnenstapt. In beide gevallen is het in elk geval een overdonderend effect, dat de skieven architect ontwerpen heeft.

En als je er dan toch bent: van op het Poelaertplein heb je een mooi zicht over Brussel-centrum en de volledige westelijke kant van de hoofdstad. In de verste zie je zelfs enkele groene weiden.

weerzien

Donderdagavond nog even samen met een oud-collega in Brussel blijven hangen. Ik had haar al een half jaar niet meer gezien. Het werd een fantastische avond in hippe en minder hippe café's in de buurt van Sint-Goriks. 's Avonds met de laatste trein die aansluiting gaf richting Dampoort terug naar huis.

Zowel haar opzoeken als stappen in Brussel, ik moet het weer eens meer doen! Vrijdagvoormiddag vloog ik trouwens door het werk. Eens goed uitgaan, kan wonderen doen.

speeltje

Een leuke site voor wie graag luchtfoto's en oude kaarten bekijkt:

klik hier!

Als een dief door de nacht

Mijn voornemen nog met de laatste trein naar huis te vertrekken, is zoals verwacht weer niet haalbaar gebleken. Toch had ik me ook voorgenomen voor eens niet te blijven logeren. De eerste trein werd dus mijn trein.

Ik reisde met de sec terug naar de Brusselse vijfhoek, waar ze woont. Haar partner lag thuis al te ronken, maar zij ... had haar sleutel vergeten. En meneer was niet wakker te krijgen. Hij bleef ronken. Dan maar samen, als dieven in de nacht, zoeken hoe we in het appartement binnen konden raken. Het haalde niets uit. Het ding was overal veilig afgesloten. Zij belde een kameraad, waar ze kon blijven slapen.
En ik … wandelde naar het Centraal Station. Het was ondertussen rond vijven, en er was weinig leven meer in de stad. Op de trappen bij de kunstberg hoorde ik nog geroezemoes. Daar zat duidelijk nog groepke te socialiseren. Ook aan de andere kant, op het Albertinapleintje hoorde ik nog gepraat. Toch bleek vooral het Centraal Station nog dé meeting point. Verspreid over de perrons zaten nog jonge gastjes te kletsen en pinten te drinken, terwijl er in het eerste half uur nog geen treinen te verwachten waren.
Met de eerste trein in die richting ging ik mee tot het Zuidstation; Het nachtelijke Centraal had ik ondertussen wel gezien. Op dat ochtendlijk uur geeft de brede centrale gang van het Zuid, met zijn vele, gesloten winkels, wel en erg desolate indruk. Da’s ook te begrijpen, want het eigenlijke spectakel speelde zich af op het perron waar ik post vatte.
Eén meisje steelde er de show. D’r was duidelijk serieus iets mis mee. Steeds weer ging ze op de grond zitten, kuste ze de grond, stond ze weer recht, ging ze weer op de knieën zitten, … En was het even over, dan begon ze een paar minuten later weer.
Toen ze in mijn buurt passeerde kon ik het niet laten. Met mijn zatte botten zei ik: ‘meiske, da’s nie gezond zunne’. Ze verstond het niet: dan maar in’t Frans. Ze leek het te verstaan, maar brabbelde iets terug dat ik niet verstond, al kan het ook dat ik gewoon te veel gedronken had om het nog te verstaan. In elk geval bleef ze haar ding doen. Gelukkig was er nog ander, normaal, volk. Waaronder één dame die een klapke kwam doen over het vreemde tafereel.

De schone kant van de markiezin

De voorkant van het Markiesgebouw, één van de Brusselse gebouwen die de Vlaamse Overheid professioneel omverwoont, is schoon door de verwijzingen links naar de Kathedraal. Ook de achterkant heeft zijn schone kant, maar dan van een heel andere aard. Het biedt een schuilplaats aan daklozen. En daarvan zijn er naar 't schijnt steeds meer!
Meestal liggen ze er 's s morgens onbeweeglijk, soms zijn ze er 's avonds terug, soms zijn er andere, en soms ligt het portaaltje ook leeg. Al snel wordt een mens aan dit tafereel gewoon, maar wanneer hun gezicht zichtbaar is ... krijgt de armoede echt een gezicht.
Dan pas wordt het echt aangrijpend. Vaak zijn het ofwel erg oude, soms ook jonge mannen die er liggen. Dan komt steeds weer de vraag: hoe is dit mogelijk in tijden van welvaart, OCMW en sociale zekerheid?
Wie zijn ze? En waar liep het fout? Is het de fles, zoals bij Antwerpens bekendste bedelaar? Is het het drugsmisbruik? Onaangepastheid aan de maatschappij? Of haalt men veeleer het argument van de ongelukkige jeugd boven?
Of is er toch meer aan de hand, waardoor mensen in een negatieve spiraal terecht komen en daardoor uit de bood vallen bij de (sociale) instellingen die dit liliputterlandje rijk is? Is het het verhaal van een mislukte migratie? Is het zo dat er ook hier, zoals in de buurlanden, ook mensen met een minimumloon meer en meer in de gevarenzone komen? Of gaat het hier zo veel beter?
In elk geval valt het op dat er nergens gepraat wordt over de, ongetwijfeld erg diverse, factoren die leiden tot dakloosheid! Nochtans ben ik er heel benieuwd naar.

Pas als men die gegevens heeft, kan men meer doen dan enkel opvangcentra voor daklozen inrichten. En daar zijn er nu ook al van te kort. Op die manier zou men tenminste de mensen van goede wil (of sterk genoege wil) voor het daklozenbestaan kunnen behoeden.

Je merkt het ongetwijfeld aan deze post: kerstmis nadert. En ondertussen halen de bureauc'ratten van het Markiesgebouw hun nauwelijks opgeschoonde klassementen, met tal van overbodige dubbels en een overdosis aan te vermijden paperassen, over naar een nieuw ingehuurd gebouw waar ze hopelijk niet volledig in de oude gewoonten hervallen. Wij, ambtenaren, zullen dit weekend wel lekker eten.

... allerlei lichtjes

Brussels by night, ...

Vrijdag ging ik naar jaarlijkse gewoonte naar de Brusselse kerstmarkt, voor zover ik weet de enige kerstmarkt van formaat in dit landje. Nu mijn vriendin afgestudeerd is, ging ze voor het eerst in jaren mee. En ze kan beamen: de brusselse kerstmarkt is een aanrader van de vele kraampjes op 't Sint-katelijne tot de klank- en lichtshow op de Grote Markt. Zodra je de metro uitstapt in de halte Sint-Katelijne komt de zoete geur van glühwein aangevuld met de geur van allerlei voedsel je tegemoet. De geuren leiden je daarna langs de beurs tot vlakbij het Centraal Station.

Enkele Glühwein met rhum of Amaretto en pak smoutebollen later, keerden we tevreden huiswaarts!

Klikgids: www.winterpret.be