Dipke

Geen topdagen de laatste tijd. En alles wijst in één richting, ik wil er even uitbreken.

Minder goesting in lezen tegenwoordig, nauwelijks online, weinig goesting om op te staan, en vooral wél veel goesting om op stap te gaan. De kerstmarktjes van Rijsel en Gent kwamen al aan bod. De nieuwe versie van de 'Gouden Leeuw' in Kortemark bevalt me geweldig, en ga zo maar verder.

Tijd om los te breken dus. Gelukkig komt het kerstverlof er aan, 'Music for life' stelt zijn tenten op, en ik krijg zowaar goesting om een fuifje in Kortemark te doen, net na nieuwjaar. Een nieuwke. Maak dat mee!

Zuurstofstormen

Terwijl sommigen gruwelen van stormen (of stormpjes zoals vanacht), of het een reden vinden om languit in de sofa te liggen, met een dekentje over me heen, een megakom chips binnen handbereik en aan mijn andere hand 't tv-bakske, houd ik écht van dat weer. Niet dat ik een hangmat in de zon niet kan versmaden, maar dit weer heeft ook wel iets.

Gisterenavond kon ik gaan lopen als geen ander, eindelijk lopen zonder meteen in ademnood te komen. Neen hoor, de zuurstof wordt je als het ware recht binnengeblazen. Super. Geen last van koppijn en druk vanuit mijn neus. Neen hoor, alles ok.

En ook vroeger had ik dat al. Met stormweer ging ik graag met de hond wandelen. Tussen Kortemark en Handzame bijvoorbeeld, 't Aersgat genaamd, waar de wind vrij spel heeft, en de baantjes iets speciaals hebben, met het water uit de overstroomde weiden die hen nog niet niet overspoelen. Nu en dan een goede ruk wind, alle zintuigen op scherp, en een hond die in haar nopjes was.

Nu, ondertussen is 't hondjeniet meer, en zelf ben ik te weinig in Kortemark om zomaar eens naar 't Aersgat of andere leuke stormplekjes te wandelen. Maar toch, ik houd wel van dit weer om te lopen te wandelen en vooral ook lang in bed te blijven liggen. Zo lang ik maar niet moet fietsen in dit weer!

Verklaar me nu maar officieel gek!

J.

Kipkap

We nemen van alles wat, hakken het in stukken, en roeren het goed dooreen. Een rondje kipkap!

- De beste teambuilding is nog steeds na het teambuilden in de pinten duiken. Da's weer eens gebleken. Al moet je met die pinten ook weer niet overdrijven.
- Maar geen nood, ook met een katertje op de koord kan je een presentatie geven.
- Het is hoog tijd dat de opleiding op woensdagavond achter de rug is, want eer je uit Mechelen terug in Gent staat is middernacht nabij.
- De zomer valt dit jaar in september en oktober. Da's fijn, want dan wordt het niet te warm.
- Bomen zijn mooi in de herfst, en in dit weer bladeren ruimen is fijn. Al moet men nu ook weer niet overdrijven. De dakgoot tweewekelijks bladerloos moeten maken is van het goede te veel.
- Doordat de wagen van m'n 'schoongrootmoeder' bij ons komt vegeteren moet de garage geleegd worden. En in een autolozegarage stapel je in twee jaar tijd verdomd veel materiaal. Dat verdient een dagje congé om er in te 'ruufeln'.
- Door dat herschikken moet ook de zolder eens opgeruimd worden. Geen goesting daarvoor. Die dag congé zal meer dan welkom zijn.
- Hoewel. Mijn achterstand op het werk wordt steeds groter. Congé nemen zal daar zeker nog meer nadelen opleveren.
- Eigenlijk zou ik een toertje moeten gaan lopen, maar m'n neus speelt me al een weekje parten.
- En Kortemark, da's verdomd saai geworden, maar een oude kameraad werkt nu achter de toog van een bevriend café. Toch eens meer daar een pint gaan pakken!
- Ik moet een aantal zaken dringend eens meer organiseren, en wat rekeningen betalen. Maar da zal niet voor vandaag zijn.
- De drankvoorraad in de barkast wordt indrukwekkend. Ik moet wat meer drinken. Proost!

Dé J.

Dance macabre

"Het leven is hard,
en dan ga je dood,
in wezen is het simpel."
"Want onze god,
die is rechtvaardig,
voor wie hem onrecht doet"

Twee zinnen uit één lied van een Vlaams zanger. Die speelden gisteren door mijn hoofd, toen twee bevriende koppels vertelden over hoe ze danslessen volgen, en mijn vriendin wel heel geïnteresseerd luisterde. 'Maar Jan, die zal dat niet willen doen, zei ze'. En gelijk heeft ze. Maar hoe lang kan ik daar hardnekkig in blijven?

Hoe dan ook, we zijn duidelijk in de levensfase gekomen waarin iedereen niet enkel zijn eigen stek vindt, maar waarbij de vrouwen het belangrijk vinden dat hun venten kunnen dansen. Wat zouden daar de bedoelingen van zijn? En hoe weinig rock'n' roll is me dat?

Maar laat me het vooral gebruiken om even nog minder rock 'n' roll te doen. Yeah, baby!

Ai ai ai

Daarnet voor het eerst in bijna zes maanden nog eens gaan lopen. En bon, het goede nieuws is dat het niet zo slecht ging als gevreesd, maar het slechte: d'r is verdomd veel werk aan!

Begin dit jaar had ik mijn goed voornemen om wekelijks enkele malen te gaan lopen met veel goede moed aangezet. In mei ging die goede gewoonte verloren, toen ik zowat elke avond buiten aan de terras en paadjes werkte. 's Zomers wou ik telkens als het weer het toeliet 's avonds fietsen, maar bon je weet welk weer het deze zomer was ... Hoog tijd dus om de loopkoe terug bij de horens te vatten.

T'rug in't Belgiekske

Terug geland met een drache nationale, en getroffen door de diepe kleuren van onze landschappen: écht groen, écht grijs, en warm geel van gemaaide granen. En voor de rest is het hier vooral koud, ook thuis waar de chauffageketel niet werken wou. Gelukkig kreeg ik die met veel geduld terug aan de praat, met dank aan de hulplijn.

En nu vooral wat opruimen, zodat ik morgenmiddag terug aan het werk kan.

Hup!

Tot morgen.

J

Weg!

Ja hoor, ik houd het kort. En hierna wordt het even stil. Ik typ dit alles nog snel even, want de komende anderhalve week ben ik het land uit.

Enjoy the silence, gasten!

neuze neuze HAK!

Het lijkt tegenwoordig dat mijn neusproblemen steeds erger worden. Nu al bijna twee weken dat het nauwelijks stopt. Ook niet als ik dagen buiten loop, zoals vorig weekend op Leffingeleuren. En vandaag werd het op 't werk enkel nog erger.

Quelle misère, maar gelukkig was er ook leuker nieuws allerhande!

Tèn

Tèn, kattelam, volledig plattekes, ... zo voel ik me. Mijn neus speelde me vannacht en vandaag ferm parten, daardoor koppijn, niet kunnen slapen, en dan tegen de ochtend nog telefoon met slecht nieuws.

En dan een megadrukke dag, en een collega die zich ziek meldt, waardoor het volledig op mijn schouders valt.

Dus hier lig ik dan, plattekes in de zetel.

mooi weekend op komst

De weerberichten beloven alvast mooi weer voor volgend weekend. En da's goed nieuws, want dat is het belangrijkste weekend van Kortemark Kermis (voor leken: de enige twee weekends dat er in Kortemark iets te beleven valt). Al blijft Kortemark Kermis voor mij toch vooral met plateaus vol pinten en andere dranken rondhossen.

En toch: een groot deel van de kermis is mijn vriendin in het buitenland. Dat men er maar voor zorgt dat er 's avond een aantal uitstekende feestjes zijn! Ik ben er klaar voor.

Jullie ook?

Leffingeleuren

Als ik de affiche van Leffingeleuren bekijk, samen met de als immer best wel goedkope tickets, dan denk ik dat ik weet waar ik het weekend van 17 september zal uithangen!

A Brand - Arsenal - Discobar Galaxie - Girls In Hawaii - Lady Linn and her Magnificent 7 - Gotye (au) - Flobots (us) - Lamplight (au).
Cassius Dex ´n´ Fx (fr) - Goose - Heavy Trash ft. Jon Spencer & Matt Verta-Ray (us) - Nouvelle Vague (fr) - Mintzkov - Triggerfinger - De Jeugd Van Tegenwoordig (nl)- The Belgionites - Barbie Bangkok - The Germans - Rose Hill Drive (us) - Stephanie McKay (us)- Ladyhawke (nz-uk) - Modey Lemon (us) - Kraak & Smaak (nl) - Sticky Monster.
Zita Swoon - Orishas (cub) - De Dolfijntjes XXL - Headphone.

Astemblieft. Vré merci!

Nooit thuis

De laatste tijd hoorde je weinig van me. Da's een goed teken, want het betekent dat ik tijd tekort heb. Waar was ik zoal de laatste dagen?
Vrijdag: gezellig op de Patersholfeesten.
Zaterdag: schoonouders op bezoek, namiddagje barbecuën, dan Patersholfeesten en dan nog in Kortemark.
Zondag: Kortemark - pintjes drinken bij vader en moeder - en weer naar Gent.

En als't weer wat mee wil, wil ik weer eens langere fietstochtjes doen. Hoog tijd, als ik zo naar de weegschaal kijk. Misschien moet ik tussenin weer wat beginnen lopen. Zou me goed doen.

Lokerse feesten: lekker beest!

Vanmorgen terug werken, na twee weken verlof. Da's toch weer even serieus aanpassen. Zeker nadat ik gisterenavond mijn verlof in stijl afsloot op de Lokerse feesten. In stijl, soit muzikaal dan, want het was écht wel strontweer gisterenavond.

Gelukkig werd het strontweer wat getemperd dankzij de partytenten die men aansleepte. Het plaatsen ervan hadden we snel in het snotje. Nodeloos te zeggen dat we zowat de eersten waren die gingen schuilen.

Maar muzikaal was het dik OK. Lekker beest, Isabelle A., verraste me. Niet enkel een schoon madam, maar ook muzikaal dik in orde, met fantastische muzikanten, en een prachtstem. The Storys brachten dan weer écht wijvenmuziek. Geen wonder dat het tijdens hun optreden oude wijven begon te regenen (en dat eindigde pas toen alle optredens achter de rug waren).

Daniel Lanois was een verrassing tot en met. Tot nog toe kende ik enkel de naam, en leek me dat een typische Radio 1-artiest. Het tegendeel bleek waar. Een typische artiest die ergens tussen radio 1 en stubru bengelt, en zo nergens thuishoort. Twee man op het podium: Lanois aan gitaar en consoorten, met een drummer erbij. En het maximum moest uit die gitaren gehaald worden: lang uitgesponnen solo's en nummers. Puur muzikaal genot, voor wie dit kan appreciëren! Maar voor velen wellicht moeilijk.

En dan nog Sinead O'Connor, de act die me naar Lokeren gelokt had. Zij bracht een traag opbouwende set met nauwelijks hits. Op zich hoeft dat niet, maar ik had toch graag eens Troy live gehoord.


Maar vanmorgen dus terug op 't werk. Het eerste uur viel me toch zwaar. Gelukkig beterde dat snel.

De Balkan - bermudadriehoek voor wie in naties gelooft

Boekje uitgeleend gekregen van een collega. Boekje? Zeg maar gerust turf! Maar het loont wel de moeite.

Misha Glenny - nationalisme, oorlog en de grote mogendheden. 1804 - 1999

Waar het communisme werd "toegepast" in het verre noordoosten van Europa, dat er volgens de theorie absoluut niet klaar voor was, sloegen de romantische beelden van het nationalisme keihard toe in Midden en Oost-Europa. Glenny, historicus en oorlogsverslaggever bespreekt de uitwerking ervan in de Balkan. Een regio die de bermudadriehoek zou moeten zijn voor elk geloof in nationalisme, en een regio waar de laatste twee eeuwen ontstellend veel bloed over de bodem stroomde.

Het boek verliest zich wel jammer genoeg wel in zijn grondige aanpak. Ik verdwaalde er wel eens vaker in. Elk hoofdstuk heeft zijn hoofdpersoon waarrond de geschiedenis gekaderd wordt, en tal van nevenpersonnages en (terreur-)organisaties. Tegelijk heb ik er ongelofelijk uit bijgeleerd, en sneuvelden clichés als bosjes. Een prachtige oefening om je eigen (voor)oordelen in vraag te stellen.

Enkele voorbeelden:
- De onafhankelijkheid van Griekenland lijkt een heel logisch gegeven. Blijkt als je de bevolkingssamenstellingen in wat nu Griekenland is, en waar voorheen zoal'Grieken' woonden dat veel minder evident te maken. Daar blijkt onze 'betrokkenheid' bij de Oude Grieken, door de aandacht die we er al vanaf de lagere school aan besteden, ons parten te spelen. Bovendien zou de vestiging van de Griekse staat met hele periodes van gedwongen volksverhuizingen en etnische zuiveringen gepaard gegaan te zijn.
- De goede banden tussen Milosevic en Mladic, terwijl ze twee belangrijke opponenten waren in de laatste Balkanoorlogen.
- De VS worden in verband met de laatste balkanoorlogen vaak als de redder aangegeven, terwijl Europa onderling discussieerde. De werkelijkheid blijkt anders.
- Het westen zag Ceauşescu in het begin als een positieve speler in de regio
- Terreurcellen allerhande: Kroatisch, Servisch, Turks, Bulgaars, ...
- Dat Macedonië net als Bosnië vaak de rol van zwart gat van de Balkan gespeeld heeft, ...
- De treffende beschrijvingen van de Balkan als boerenfederaties in een groot deel van deze geschiedenis
- ...

Dank u, Tom

11 juli

Da's het huis kuisen. Da's nog eens de ladder boven halen om de ruiten vooraan je kuisen, want ja, doordat dat ene raam niet open kan heb je wel een ladder nodig. Da's een fietstochtje maken. Da's leedvermaak met wie wel moet werken. En da's vooral zo veel mogelijk elk gevendelzwaai proberen te vermijden!

Al vierde de morgen het ook wel goed door een aantal van de vele flamingantische mythes aan te stippen. Wie meer flamingantische (en wallingantistische en belgicistische) mythes ontrafeld wil zien, leze Anne Morelli's (e.a.) 'De grote mythen uit de geschiedenis van België, Vlaanderen en Wallonië'.

En dak nu niets meer van dat bij het haar getrokken gezever hoor! Akkoord?

'oereuh!

Vrijdag was dit jaar mijn enige dagje Werchter. Net zoals vorig jaar trouwens. Naar mijn gewoonlijke voorwaarde (minimum twee optreden die ik écht wil zijn, anders vertrek ik niet) was dit de enige dag met een voldoende interessant programma. The Verve en vooral Neil Young trokken me over de schreef om toch maar weer eens te gaan.

En ik ben weer content dat ik geweest ben. Niet dat de hele dag zo fantastisch was. Tot de eerste noten van The Verve had ik écht het gevoel 'Wat sta ik hier in godsnaam te doen?'. Maar The Verve was super en Neil Young gewoon overweldigend! 'Het Beste live optreden die ik ooit gezien heb' is een zin die meestal veel te snel uitgesproken wordt, maar hier is dat wel terecht.

Wat me ook opviel. Elk jaar is het groepje kennissen die gaan kleiner. En is men steeds rustiger. Maar ook algemeen leek het me op de camping trouwens rustig! Te rustig naar mijn gedacht. Daarom :

'oereuh!

Murphy is getrouwd met

de NMBS. Dat is nu wel zeker!
Ik kwam gisteren uit Hasselt, op zich al één van de echte shitholes van dit landje, toen er in één treinrit vijf 'euvels' voorvielen. Staffer doen wordt zo wel moeilijk.

• Vijf uur: Hasselt: om een aansluiting te verzekeren zal deze trein met tien minuten vertraging vertrekken.
• Tien na vijf: door problemen met de locomotief worden we opgehouden. Er is een mechanicien opgeroepen.
• Resultaat: 25 minuutjes vetraging.
• Door de vertraging wordt de trein door voorliggende treinen gehinderd. Doorsjezen als normaal kan dus niet.
• Vertrek uit Leuven station: door problemen met een wissel rijden we om: nog wat extra vertraging.
• U raadt het nooit: daarna ging het tot Gent goed.
• IK kon er afstappen, maar hoorde nog het volgende omroepen: door problemen in Aalter wordt het treinverkeer omgeleid via Lichtervelde. Dit veroorzaakt extra vertraging van 15 tot 20 minuten.

En moet je iets weten. Het kon me eigenlijk geen fluit schelen: ik had genoeg leesvoer mee!

En 's avonds nestelde ik me, na tax-on-web, op de Graslei. Die zat vol met andere has-been-studenten. Fijn!

zomerfietsavonden

Als je me hier de laatste tijd maar weinig hoort, dan is dat omdat ik van de lange zomeravonden profiteer om volop te gaan fietsen. U zou het zelfde moeten doen, dat lucht op!

Deze mededeling zal me niet populair maken, daarom het volgende tegengewicht: net zoals de hele goegemeente heb ook ik firefox 3 gedownd. Ha!.

Tata,

J

Laat nieuwjaar

Gisteren nog 'nieuwjaarders' over de vloer gehad. Waarschijnlijk de laatste dit jaar

:-D

emo om emo

medianeuten deel 2

Emo-krantenartikels schrijven is wellicht eenvoudig voor wie de pen meester kan. En ze trekken meteen de aandacht van de meeste lezers. Artikels over spraakmakende rechtszaken ook. En je hoeft ook al geen research te doen. Dik in de sjakosj, en het emo-gehalte is in één of andere gedaante vaak niet ver weg. Zou het daardoor zijn dat juridisch nieuws het zo goed doet in onze kranten en grote nieuwsshows die moeten doorgaan voor journaals?

En die emo-trant wordt soms wel gortig. Neem nu de zaak Wiske uit Wichelen, dat oud mens dat nu het hoofdpersonnage is in een Gentse assisenzaak. Maandag in mijn krant: ''De mensen gaan dat toch niet allemaal te weten komen', vroeg de 79-jarige beschuldigde nadat ze haar leven met haar man beschreven had.': Een artikel waarin het emo niet ver weg is, om het cynisch-ironisch te zeggen. En terecht: kennelijk een moegetergd oud mensje dat dit op haar leeftijd moet meemaken. En dan nog die typische zorg: 'wat zullen de mensen wel zeggen', die maakt het dan nog wat extra herkenbaar. Wie zich hierin niet kan inleven is een onmens, de journalist is goede, sympathieke, meelevende gast.

En dan zou je denken: Ok, het verhaal is gebracht. Voor de journalist was het een mooi en gemakkelijk stuk, en hij leefde écht mee met die dame. Tarara! Daags nadien werd haar verhaal verder gebracht. De dweil moet kennelijk tot de laatste druppel uitgewrongen worden. Een verhaal vol medeleven met dat mens? Een geschenk uit de hemel, dat is ze ja, voor die journalist! Ik voelde me serieus bij 'de buck' gezet!

En ja, allen doen ze er aan mee. Ook op het tv-journaal zag ik het verhaal ... uitgebreid.