Perspectief

De voorbije dagen enkele malen op 't Zuid bijgepraat met kerels die ik al veel te lang niet gezien had. Stubru zamelde er reclamegewijs een mooi bedrag bijeen. Tegelijkertijd worden gasten die goed tegen een bal kunnen stampen (ge/ver)kocht voor bedragen die dit ruim overtreffen.

De venten die destijds regeringen nauwelijks een jaar op poten konden houden en de gigantische schuldenlast creëerden, mogen nu de eerste stap naar een nieuwe regering zetten. Ze kunnen met grote woorden en irritante intonaties hoog van de toren blazen. Het gaat goed met dit mini-europalandje.

Toen we goedvolgegoten van de Brusselse kerstmarkt terugkeerden, passeerden we net door de trein-metroverbinding als anderen er wat soep kregen om zich enigzins te vullen voor ze de Brusselse nacht moesten induiken. Dit toont waarover niet gepraat wordt.

Vrolijke kerstdagen allemaal!


Maar toch, een heel mooie actie. Aandoenlijk hoe kinderen hun spaarcentjes afgeven, en hoeveel acties opgezet werden. En bijzonder hoopgevend! En ik ben daar zo verdomd snel van aangedaan. ;-)

Standaardredenering

Daarnet nog Peter Vandermeersch en een gast van De Morgen op den televies. Over de hoe de kranten steeds meer aansluiten op de noden van de lezers. En de weekendkrant van De Standaard als voorbeeld.
Wie slaat die mens met zijn kop tegen de rotsen? Misschien loopt er dan wel water uit. Al de tweede keer op een rij dat ze een inkrimping van de bijdragen aan de weekendkrant verkopen als een vooruitgang!

eurobrol

Kinderen moeten op school zitten, en niet repeteren voor idiote zangwedstrijden. Als ze willen muziek maken kunnen ze naar muziekscholen, fanfares en consoorten, zonder dat dit zo veel van hen in beslag neemt! Ergerlijk vind ik dat, en dan heb je nog het feit dat het altijd ergerlijk gekweel is dat wint.

En ik vind het vooral hemeltergend dat het net openbare omroepen zijn, die dit organiseren!

Bah!

Arm belgiekske

Bon, madam De Gucht heeft dus haar aandelen verkocht. En da's al voldoende voor een hele hetze. Of het nu voorkennis was of niet, het was een logische keuze om van het zinkend schip weg te vluchten. Zeker nadat de Hollandse matrozen eieren voor hun geld gekozen hadden.

Als het voorkennis is, is De Gucht in de fout, punt. Maar hoe gaat men dat in godsnaam bewijzen? Veel belangrijker echter: hoeveel zou zijn transactie uitmaken in het totaal aantal transacties van fortisaandelen die dag? Storm in een glaasje stormwater! Waar een klein landje toch groot kan in zijn.

En waar sommige van onze overheden sterk in zijn, u zult het nooit raden, da's in losse flodders schieten en bijhorende recepties organiseren. Alle redenen kunnen goed zijn: veel te dure communicatieprojecent, thematische websites die niemand terug weet te vinden in het grote overheidswebsitesbos, projecten die uit foute uitgangspunten starten en glansvol mislukken. Kortom: veel middelen voor projecten en nauwelijks middelen voor het échte werk. En daar is het vaak pompen én verzuipen.

En uiteraard moet een hedendaagse overheid vooral bezig zijn met zichzelf: nieuwe structuren, nieuwe agentschappen, fusies tussen agentschappen. Vooral op regionaal vlak is het volop van dat, terwijl men de federale overheid bijna dwingt om te scleroseren. Bij geen van beiden zijn de radertjes niet geolied. Hoe moeilijk een klein land besturen kan zijn?

En ondertussen blijft de provinciale molen draaien, hoewel niemand weet wat die molen nog betekent in de keten. En onze gemeenten moeten blijven roeien met de riempjes die ze hebben, terwijl de hogere overheden hen ondersteunen met vooral administratieve controles erop. Veel volk, maar nauwelijks steun.

En dan nog de burger, die niet anders kan dan verloren lopen tussen losse initiatieven, onnavolgbare regelgeving en geconfronteerd wordt met een belastingsbrief waar geen kat haar jongen wil in vinden.

Het gaat goed met ons Belgiekske. Laat ons er op drinken!


Bron afbeelding: webmolen.web-log.nl

Google Minimal

Google houdt van een minimalistische layout, dat weten we. Maar ook hun uitleg is minimalistisch. Ik heb problemen met de installatie van de installeerbare variant van Google mobile maps op mijn gsm, maar nergens vind je ook maar enige uitleg bij mogelijke problemen. En in de chaos van de fora allerhande vind ik ook niet écht een aanknopingspunt, al heb ik ook niet echt de moed me in die totale anarchie van naast elkaar kwetterende gastjes te wagen. Tja, 'k zal uiteindelijk niet anders kunnen zekerst? Wil ik dit gearrangeerd krijgen.

Kameradski!

Hoog tijd dat men een mouw past aan de situaties waarbij rechters stakingsblokkades breken. Een stakersrecht dat al vele decennia verworven is, wordt hierdoor en masse omzeilt. Bijzonder ergelijk vind ik dat. Eén van de weinige wapens langs vakbondskant wordt zo onklaar gemaakt. En dat gebeurt dan niet eens via de arbeidsrechtbank, maar door rechters die totaal niet gespecialiseerd zijn in dit soort materies.

Hoog tijd dus dat onze regering eens écht aan politiek gaat doen, en deze achterpoortjes sluiten. Ik vraag me af hoe lang het zal duren eer dat onze vakbonden centraal in aktie schieten om deze machtswapens te vrijwaren. Eigenlijk is zoiets best wel een algemene staking waard. Er is al veel minder gestaakt.

Uiteraard moeten we ook in het achterhoofd houden dat dit alles gebeurt tegen de achtergrond van interprofessionele onderhandelingen over loon, sociale vrede en maatregelen voor de werkgever en de werknemer. Een robbertje schijnvechten waarvan de uitslag nog onduidelijk is.

The sky is the limit

Of dat zou ze toch moeten zijn. Ruimtereizen, zeker als pretreisjes waarover nu weer iets te doen is, vind ik ver over de top. Hoe leg je een brave of minder brave huisvader dan nog uit dat het écht wel iets uitmaakt om de tv niet de hele nacht op standby te laten staan? Om maar iets te noemen ...

Welkom aan iedereen die het Duits karakter van onze gemeente eerbiedigt

Vandaag een enveloppe zien liggen met de opmerking 'Welkom aan iedereen die het Vlaams karakter van onze gemeente eerbiedigt.'

Vreemd om zo'n boodschap standaard op uw enveloppes af te drukken. Zeker als dat enveloppes zijn met daarnaast het logo van een gemeentebestuur, in dit geval Merchtem.

Naast de tegenstrijdige boodschap 'welkom, MAAR ...', vind ik het vreemd dat iemand er op komt om zo'n boodschap naast het eigen logo te voegen. Meestal zie je daar in het bedrijfsleven een slogan, of bij een gemeentebestuur bijvoorbeeld een toeristische boodschap. Maar dit begrijp ik niet.

De vraag die meteen in mij opkomt: wij bedenkt dit in godsnaam? Zie je het al voor u: 'Waarde collega's, ik heb een idee' ... De hele vergadering aan het lachen denk je dan toch. En als iemand het al in zijn ronde kop haalt, hoe kan je er dan bij dat de rest hem daarin volgen.

En ik heb het nog niet over de wereldvisie die eruit spreekt. Alleen al: waarom een negatieve boodschap bij uw logo zetten? Wer-vend! Wat een signaal trouwens naar iemand die gewoon eens bij de gemeente op bezoek gaat? On est vraiment gentil, ici! Of naar een nieuwkomer die volop probeert te taal te leren. 'Laten we even oefenen: oeel-kom an ie-der-eun die het ... '

En wat is dat in godsnaam? 'Het Vlaams karakter van de gemeente respecteren'? 'Vloms' zeggen in plaats van 'Vlaams'? Niet meer klappen over 'me vélo' maar over 'mijn fiets'? Niet meer over 'assimileren', maar over 'alleman 't zelfde'? Niet meer over 'weg', maar over 'raus'?


Tarara!

Plat op de buik

Bon, adieu n-va. En hopelijk ook weg Vlaamsch kartel ... al lijken veel kaloten nu al aan te kondigen dat ze plat op de buik willen gaan, om hen ter wille te zijn.

Onbegrijpbaar!

Vraagje

Hoeveel geld zouden overheden wereldwijd nu in het rijke en machtige bankwezen moeten stoppen, om de fouten van de banken goed te maken?

Waarmee zullen onze regeringen zich bezighouden? Juist ja!

Altijd weer

Verdomd toch.

Telkens als er iets speciaals in de buurt te doen is (straatbarbecue, kermis een paar straten verder, noem maar op) valt dat net samen met de weinige keren dat ik niet anders kan dan in Kortemark zijn.

Onvoorstelbaar!
Maar dus dit weekend weer van dattem.

Goed bestuur

Dankzij het goed bestuur van de kaloten loopt het mestoverschot binnenkort weer de spuigaten uit. Een typisch probleem van het niet samenvallen van productie en consumptie levert nu eenmaal veel problemen op die mestverwerking niet kan oplossen.

En ondertussen wordt al anderhalf jaar federaal niet meer bestuurd. Om redenen van de splitsing van een kieskring, een splitsing die in de praktijk niets verandert voor de mensen. En de sociale fenomenen die men ermee beweert op te lossen ... daar verandert dit niets aan.

De andere redenen zijn wilde vragen om regionalisering. En wat brengt de regionalisering op? Dat weten we al! Meer chefs, meer postjes en een staat die steeds meer een Mexicaans leger wordt, waardoor het land niet langer beheerd wordt.

Maar wat me eigenlijk nog meer stoort, is de verschrikkelijke volgzaamheid van onze media. Wat doen zij eigenlijk nog buiten de politieke communicatie herkauwen?

Dat wordt slikken!

21 juli-toespraak

't duidelijk dat het niet meer de diensten van Verhofstadt zijn die de tekst moesten goedkeuren. Iemand deze keer ook maar één maal het woord 'ééfficient' gehoord?

Ergerlijk trouwens hoe hij 'zijn broer' en de toestand in Midden Afrika in één zin durft vermelden. Kennelijk denkt hij niet meer aan de destabiliserende en polariserende rol die ons koningshuis daar samen met o.a. de CIA gespeeld heeft.

snoeien

Daarnet was ik de rozen in de tuin aan het snoeien. Hoog tijd dat de kaloten hetzelfde doen met hun relatie met de N-VA! Die mannen willen 1. het federale niveau bewust onwerkbaar maken (en slagen er in met verve) en doen 2. onbewust hetzelfde op Vlaams niveau.
Tegelijk is het ontstellend te zien hoe zich door het kartel een vijfde colonne vormde bij de kaloten die bijna even ver wil gaan als de nationalisten. Genesteld als een doorn in het vlees van wie er wel beleid wil voeren.

Onverwijld oordeel

Na anderhalf jaar geen bestuur, veel gezever over ocharme de grenzen van een kieskringetje, beslist men niet te beslissen. Dezelfde mensen achter andere politici mogen toch eens maanden tijd verliezen.

Misschien wordt het tijd dat de politiek weer érgens over gaat, en niet over de omvang van een politiek jachtgebiedje.

11 juli

Da's het huis kuisen. Da's nog eens de ladder boven halen om de ruiten vooraan je kuisen, want ja, doordat dat ene raam niet open kan heb je wel een ladder nodig. Da's een fietstochtje maken. Da's leedvermaak met wie wel moet werken. En da's vooral zo veel mogelijk elk gevendelzwaai proberen te vermijden!

Al vierde de morgen het ook wel goed door een aantal van de vele flamingantische mythes aan te stippen. Wie meer flamingantische (en wallingantistische en belgicistische) mythes ontrafeld wil zien, leze Anne Morelli's (e.a.) 'De grote mythen uit de geschiedenis van België, Vlaanderen en Wallonië'.

En dak nu niets meer van dat bij het haar getrokken gezever hoor! Akkoord?

Sardientjes

Voor de jonge gasten start de vakantie. Voor 't middelbaar eigenlijk al een week terug. Da's goed, want da's extra plek in de treinen, bussen en trams binnen Gent. Da's geen overbodige luxe, want met al die gepensioneerde die bij mooi weer in de spits reizen, was het vanavond een sardienendoos tussen Sint-Pieters en Dampoort.

emo om emo

medianeuten deel 2

Emo-krantenartikels schrijven is wellicht eenvoudig voor wie de pen meester kan. En ze trekken meteen de aandacht van de meeste lezers. Artikels over spraakmakende rechtszaken ook. En je hoeft ook al geen research te doen. Dik in de sjakosj, en het emo-gehalte is in één of andere gedaante vaak niet ver weg. Zou het daardoor zijn dat juridisch nieuws het zo goed doet in onze kranten en grote nieuwsshows die moeten doorgaan voor journaals?

En die emo-trant wordt soms wel gortig. Neem nu de zaak Wiske uit Wichelen, dat oud mens dat nu het hoofdpersonnage is in een Gentse assisenzaak. Maandag in mijn krant: ''De mensen gaan dat toch niet allemaal te weten komen', vroeg de 79-jarige beschuldigde nadat ze haar leven met haar man beschreven had.': Een artikel waarin het emo niet ver weg is, om het cynisch-ironisch te zeggen. En terecht: kennelijk een moegetergd oud mensje dat dit op haar leeftijd moet meemaken. En dan nog die typische zorg: 'wat zullen de mensen wel zeggen', die maakt het dan nog wat extra herkenbaar. Wie zich hierin niet kan inleven is een onmens, de journalist is goede, sympathieke, meelevende gast.

En dan zou je denken: Ok, het verhaal is gebracht. Voor de journalist was het een mooi en gemakkelijk stuk, en hij leefde écht mee met die dame. Tarara! Daags nadien werd haar verhaal verder gebracht. De dweil moet kennelijk tot de laatste druppel uitgewrongen worden. Een verhaal vol medeleven met dat mens? Een geschenk uit de hemel, dat is ze ja, voor die journalist! Ik voelde me serieus bij 'de buck' gezet!

En ja, allen doen ze er aan mee. Ook op het tv-journaal zag ik het verhaal ... uitgebreid.

Komkommer (en kwel)

De komkommertijd begint vroeg dit jaar. Alsof het nog niet genoeg is dat De Standaard een half jaar terug van haar goeie weekendbijlage 'Trottoir' een quasi inhoudsloze weekendbijlage gemaakt heeft. Nu is een stomme serie als 'Hollandse maatjes' goed om de gazet met ingetrapte open deuren te vullen. Alsof er niets anders over deze aardkloot te vertellen is. '
t Is triestig. En welke gazet brengt trouwens deftig buitenlands nieuws? Of degelijke berichtgeving over wat op Europees niveau gebeurt: het enige niveau dat er écht toe doet!

Mens, erger je!

Het duurt doorgaans lang eer iets me volop begint te ergeren, maar eens het begint geraak ik er moeilijk van af. Ik wil geen namen noemen, ondanks alle ergernis zou dat niet kies zijn, maar laat me zeggen dat een combinatie van arrogantie, hypocrisie en incompetentie waarmee je iets te lang mee geconfronteerd wordt, ronduit ergerlijk is. Zeker als je dit niet mag tonen, vriendelijk moet blijven, en bij voorkeur blijft lachen. Eén brok zenuwen ben je daarna van!

Grmbl