De mannen van de Kortemarkse jeugdraad vragen me hiervoor reclaam te maken:
NOVOROCK
Zaterdag 15 november 2008
OC Gildezaal - Schoolwegel 5 - 8610 Handzame
ADD 5 euro
20 uur
Steven H.
21 uur
The Future Dead
'Herre herre, herre herreuh!' Voortaan kan ik bal populaires en andere gelegenheden waar dat soort nummers gespeeld worden, nooit meer Wooly bully aanhoren zonder spontaan 'herre herre' op die tonen te horen.
De schuldigen zijn de mannen van 'Jan Zonder Trees'. Zij speelden op kermismaandag in het kermisfuifzaaltje van JH De Kanapee. Zij lieten bovendien veel ruimte voor interactie allerhande, waarin de Kortemarkse usual suspect ruim zijn deel opeiste. Een mooi staaltje onhandigheid zorgde er voor dat ik met toch even moest omdraaien en wat wegwandelen, anders was ik de slappe lach waarschijnlijk moeilijk kwijtgeraakt.
Voor de rest was het tot nog toe een relatief makke kermis. Al was het tegelijk fantastisch om weer eens volop met oude kameraden te kunnen bijpraten en pinten te pakken. Morgen meer van dat!
Verdomd toch.
Telkens als er iets speciaals in de buurt te doen is (straatbarbecue, kermis een paar straten verder, noem maar op) valt dat net samen met de weinige keren dat ik niet anders kan dan in Kortemark zijn.
Onvoorstelbaar!
Maar dus dit weekend weer van dattem.
De weerberichten beloven alvast mooi weer voor volgend weekend. En da's goed nieuws, want dat is het belangrijkste weekend van Kortemark Kermis (voor leken: de enige twee weekends dat er in Kortemark iets te beleven valt). Al blijft Kortemark Kermis voor mij toch vooral met plateaus vol pinten en andere dranken rondhossen.
En toch: een groot deel van de kermis is mijn vriendin in het buitenland. Dat men er maar voor zorgt dat er 's avond een aantal uitstekende feestjes zijn! Ik ben er klaar voor.
Jullie ook?
'En dit is waarschijnlijk mijn jongste fan'.
Ik draaide me om. Kennelijk ging het over mij. Aan het woord was Tine Lievens, Kortemarks, creatief, en bron van fantastische schilderijen. En kennelijk nog altijd content dat ik haar enige tijd terug op deze blog aan bod liet komen. En daar kan ze nu nog eens reden voor hebben!
De kunstroute was in Kortemark trouwens weer een topper. Veel volk op stap, en vré mooie dingen gezien tussen - uiteraard - ook heel wat minder materiaal. Een aanrader trouwens, want ook volgend (lang) weekend gaat de kunstroute nog door. Neem die fiets, of desnoods de wagen en doe een toertje over de Kortemarkse boerenwegen, ... eens er daar iets te doen is.
Een selectie uit de deelnemers met webstek:
Tine Lievens, Kortemark
Frank Notteboom, Gent
Denis Dewitte, Veurne
Christine Degrendele, Roeselare
Jan Tyberghien, Ingelmunster
... brandt de stoof.
Gisterenavond, ik zat nog wat bij te praten bij mijn schoonouders. De pistolets hadden gesmaakt. Schoonbroer en zijn liefje lagen in de zetel in de living. Ik en de rest babbelden nog over god weet wat. Taferelen die je zelf ongetwijfeld ook wel kent.
Gsm rinkelt. Vader. Of ik zo snel mogelijk naar huis kon komen. Iets met de kachel, de kave (schoorsteen) die niet trekt en rook. Bon, de auto in, scheuren door 't verbindingstraatje (ook wel gekend onder de onuitspreekbare naam 10e Linie Regimentstraat), door Wilgenhove en de Handzamestraat. De gaspedaal goed ingeduwd, de uitlaat gekuist!
Thuis klaarde de mist op. Of 't is te zeggen, er werd me veel duidelijk. Living, keuken en inkom hingen vol rook. En de rook kwam uit via de rolluikkast uit het raam van wat vroeger mijn kamer was. Gelukkig geen erg. Het was vader die stoof aangestoken had - waarom hij dit deed bij zo'n warm weer is me een raadsel, maar soit - en de kave leek niet te trekken: er zat geen trek in de schoorsteen.
Na de korte paniek was de oplossing duidelijk: de schoorsteen vrijmaken. Ik het dak op, en met een lang lat (drietal meter) even de schoorsteen aftasten. Geen hindernis te vinden. Ondertussen belde vader de nonkel die een schoorsteenborstel heeft. Het huis steeds voller met rook, hoewel open deuren en ramen enige tocht brachten in het bijna windstille weer. Steeds meer rook die langs de rolluikgleuf de muurspouw verlaat. Maar gelukkig geen erg.
Kwartiertje later: schoorsteenborstel en nonkel gearriveerd. Ik met de borstel de schoorsteen kuisen. Steeds dieper. Nog dieper. Nog, en nog. Een tweetal meter boven de grond hindernis ... die stevig vast zat, maar uiteindelijk moest wijken.
Kwartiertje later: met zijn allen beneden. Pintje in de hand. En de rook die stilaan het huis verlaat. En mijn vader die beseft dat hij veel geluk gehad: had hij zoals gewoonlijk meteen een tukje gedaan, dan was lag hij eind deze week uitgerookt onder de zoden. Maar, 't is voor hem om te vroeg om te gaan (hij moet nog eerst helpen klinkers leggen bij mij thuis, weet je wel ;-) ). En schade was er ook al niet (dat in tegenstelling tot bij een andere nonkel enkele weken terug. Die had toen een heus schoorsteenbrandje, met de nodige schade tot gevolg - jaja, eens zoiets begint in de familie ... )
En voor mij, was het achteraf gezien plezierig nog eens op het dak te kunnen kruipen. Al als kleine pernukkel kende ik het plezier van overal op te klimmen, en - uiteraard ook - zo moeder op stang te jagen: eerst in de fruitboompjes, later in de dakgoot, en nog later vond ze me op de nok van het dak. Slecht voor haar hart, ik kan je het zeggen!
Bakken leeggoed die verdwijnen, daar kijkt een cafébaas niet van op. Losse stukken zeep of potjes zeep zet je niet, want die krijgen pootjes. En toch: een gat vinden waar normaal je bieslook staat, dat doet kennelijk toch vreemd. Het overkwam m'n vader. Eén of andere snoodaard vond kennelijk dat de bieslook er geweldig bijstond, en moet materiaal bij zich gehad hebben om de plantjes uit te graven.
Een vreemd voorval vind ik, want iemand die wel eens vaker bij m'n ouders op café komt, weet dat mijn vader er absoluut geen probleem mee heeft om een stukje van die struikjes mee te geven. Wat goede raad krijg je er trouwens bovenop: 'ge moet er veel van eten, en het kort afsnijden. Hoe meer daj der van snijdt, hoe sneller dat het zal groeien.'
Het moet dus bijna iemand zijn die zelden, of zelfs voor het eerst zijn wagen op onze parking parkeerde. En dat maakt het des te vreemder dat je meteen al twee planten wegneemt uit de border.
Allé bon, hopelijk smaakt de bieslook de dader wat. Of net niet!
De dag lijkt in Gent te zullen eindigen zoals hij vanmorgen in Kortemark begon: met een mooi laagje sneeuw. En sneeuw blijft iets waar ik kinderlijk verwonderd over blijf!
Over café's gesproken. Soms is het beter toch maar wat alcohol te nuttigen ...
In Kortemark doet er kennelijk een petitie de ronde om een café (met een jong publiek uiteraard) te laten sluiten. Een café dat nota bene ongeveer enkel in het weekend open is. Waar gaat dat naar toe? (naar huis, denk ik)
En als je er al onoverkomelijke last van hebt: is het dan niet verstandiger gewoon te vragen dat een sluitingsuur toegepast wordt? Al bon, dat zou ik eigenlijk ook weer niet aanraden, want de ervaring leert dat dit vaak net meer problemen creëert ...
Gemeentebelastingen en absurditeit, een combinatie die wel eens meer voorkomt. Ook in Kortemark kent men er iets van. Deze nieuwe "belasting" (slecht woord, ik weet het) waarover het Nieuwsblad bericht, kan ook tellen:
"Wie niet in een parkeerplaats of garage voorziet bij het optrekken van nieuwe gebouwen of bij het uitvoeren van verbouwingswerken, dient daarvoor een belasting aan de gemeente te betalen. Die bedraagt 250euro per ontbrekende parkeerplaats. (krv)"
- Men zal dus verplichten dat iemand een garage moet bouwen. Wat is daar de relevantie van?
- Wie treft men? Eerst en vooral bejaarden!
- En voor appartementen, waarvoor het - hopelijk - vooral bedoeld is: daar verplicht men evenveel parkeerplaatsen te voorzien per flatje. Maar wie woont daar vaak: bejaarden, zonder wagen, die klein gaan wonen om gemakkelijk te zijn ...
't Akkoord, de beste ideeën ontstaan op café, maar het is ook niet slecht die 's anderdaags nog eens nuchter te bekijken.
Oude postkaarten van de stad of boerengat waar je woont:
http://cartes-postales.delcampe.be/ Typ de naam van je gemeente in, en zie ...
Vorig jaar, tijdens de tijdloze , was ik het dak aan het isoleren . Dit jaar was ik aan het verven. Wat een verschil met de vroeger jaren, toen de tijdloze nog op kerstmis viel. Toen we met zijn allen in het jeugdhuis de kerstdiners doorspoelden in een overvloed aan bier. En ik meebrulboekjes met de vermoedelijke nummers uit de toptien samenstelde, ... en die met zijn alle meebrulden.
Een mooi initiatief gelinkt.
Bekijk de streaming
en schenk wat van je rijkdom!
Trouwens, voor de kortemarkenaars:
Zaterdag Jenever for live bij voor jeugdhuis De Kanapee!
Gisteren, toen ik even wat tijd over had even naar het Wijnendalebos gereden. Een katertje diende weggewerkt. En, geef toe, wat is er mooier dan in deze tijd van het jaar in het bos te gaan fietsen?
Ik was er al lang niet meer geweest, maar heb fantastische herinneringen aan het bos. Wijlen mijn grootmoeder, waar ik tijdens de schoolvakanties overdag was, woonde er in de buurt.
Laad dit klein tochtje in google earth (of gps). Wie braaf is doet wel een stukje te voet naast de fiets. Doe je dit niet, dan fiets je er ruim minder dan een uur over. Je kunt eventueel ook starten aan het Wijnendalekasteel .
Daags nadien schoonmoeder op bezoek. De lieve dame staat er immers op dat zij onze deuren herschildert. Een mooi gebaar dat ik uiteraard met open armen ontvang, terwijl ik zelf de lusters aan het plafond monteer. 's Middags even uit eten. 's Namiddags nog een laatste luster gaan afhalen. 's Avonds meerijden naar Kortemark.
Daarna me spoeden naar een gezellig tuinfeest van een moedige kameraad in het verre Langemark. Nu zelf BOB, da's iets minder. Maar het bijpraten met jan en alleman was dan weer prachtig.
Zondag: open monumentendag in Kortemark. Opmerkelijk leuk opgevat trouwens: lokale schilders muurschilderingen en dies meer laten aanbrengen in wachtzalen. Sjiek. Soit, lokale kunstenaars klinkt wat minnetjes, maar wat bijvoorbeeld een Tine Lievens/ schildert zou ik best wel in mijn huis willen, moest het betaalbaar zijn voor jonge starters zoals wij, tenminste.
Daarna barman. Mijn ouders waren uit gevraagd. Voor mij een prachtige gelegenheid om nog over de toog te bemannen. Iets wat ik graag doe. Het werd nog druk die avond ... en maandag was een werkdag
Soit, ik deed mijn best het kort te houden. Geniet er van!
Weet je trouwens hoe je een sterke kermisdag breekt? Op de dag van de optredens zet je enkel één bekende (?) groep. Dan krijg je toch wel een meute van een zevental rijen.
Proficiat!
Heb ik hier trouwens al verteld dat ik zaterdag naar Midsummer in Handzame (bij Kortemark)geweest ben. Da's een jaarlijkse gewoonte. Midsummer is een reeks optredens van populaire muziek - vtm-stijl. Niet meteen geweldig, maar doorgaans kom ik er heel wat oude bekenden tegen. En bovendien, het is voor het goede doel (kinderkankerfonds), wat altijd een reden te meer is om op stap te gaan!
We kwamen er rond halver elf aan (het ding was toen al sinds zessen bezig), toen een tribute band Queen na-aapte. Queen begot, kan het nog mottiger? - jawel, denk maar aan het hedendaagse variant, Muse genaamd. Daarna anderhalf uur tot het volgende optreden: Natalia, oftwel de tragedie van straffe stemmen in Vlaanderen.
Daarna trouwens nog geterrast tot na vieren. Ja hoor, het was prachtig weer, en daar dient van geprofiteerd te worden.
