Get your hair did

Get your hair did, zei mijn baas gisteren. Ongetwijfeld is dat trouwens terecht, maar ware het niet correct zo het me niet gestoord hebben. Hij had me daarvoor immers net gezegd dat ik eind april op dienstreis mag naar Portugal! Jeeeuuuuuj!

Maar tegelijk, ik had gedacht vanavond even bij de kapper binnen te lopen, maar ... ik denk dat ik nu nog even wacht. ;-)

Geen bal fysiek

Alleen lopen, da's toch een stuk zwaarder dan met zijn tweeën. Alleen psychologisch al. En dan is er nog een probleempje: ik ken absoluut geen mate, en start dan ook veel te snel als ik alleen loop.

Maar, laat ons een kat een kat noemen: eigenlijk heb ik nog geen bal fysiek , want als ik samen met mijn vriendin loop, loop ik gewoon veel te traag. Evieke Gruyaert commandeerde me vandaag vier keer acht minuten te lopen, en vijf minuten te wandelen (8 lopen, 1 wandelen, 8 lopen, 2 wandelen, 8 lopen, 1 wandelen, 8 lopen). En daar bovenop mocht ik nog eens ééntje wandelen en twee minuutjes lopen omdat ik de afstand verkeerd had ingeschat. En ... da's voldoende.

Het resultaat 6,6 kilometertjes in de benen, het zweet afgespoeld, en met een lekker glas rode wijn in de zetel. En nu nog een afleveringetje van 'Seven ages of Rock' bekijken. Woehoe!

Vlaamse moslims zijn doetjes

Wat is me dat weer voor een hetze over een paar onnozele lollen van een Vlaamse komiek. 't Akkoord, de uitspraken van Alex Agnew waren zwaar onnozel. Maar of dat zo'n gezeik waard is? Een aantal Joodse organisaties hebben kennelijk niets beter te doen dan dat soort reacties, jammer. Véél te lange tenen, noemt men zoiets.

Tegelijk, wat me opvalt: Hoe vaak heeft Agnew al niet met o.a. Marokkanen gelachen? En geen één die daar kabaal over maakt. De Vlaamse moslims zijn kennelijk doetjes! Of ze kijken niet naar pakweg Canvas natuurlijk. ;-)

***

Overigens, Gie Van Den Berghe verzorgde vrijdag een interessant opiniestuk in De Standaard. Het artikel gaat in belangrijke mate over de vernietingskampen (opletten voor het onderscheid met concentratiekampen!). Een kort overzicht: kort na de oorlog lag de nadruk op wat de politieke gevangen, 'sociaal onaangepasten' en mindervaliden werd aangedaan (chronologisch ook de eerste slachtoffers). De laatste dertig jaar wordt er terecht veel aandacht besteed aan de holocaust. Jammer genoeg wordt het beeld wel steeds meer exclusief joods, en verdwijnen de andere slachtoffers uit beeld.

Het is dus belangrijk ook de eerste categorie niet te vergeten, zodat niemand vergeet:
1. Haat tegen bevolkingsgroepen is eenvoudig te creëren
2. Toch is het 'eigen volk' vaak het eerste slachtoffer (en dreigt dit stuk van de geschiedenis ook nog vergeten te worden).

Sjit man, ik ben gewoonweg aan't preken

Bled

Dit weekend op de voorpagina van het 'lichtere' stuk van mijn weekendkrant: een foto van Bled (Slovenië - tegen de Oostenrijkse grens, dat achter die bergen bovenaan de foto ligt). Reden dus om eens te stoefen over het feit dat ik er nog met mijn ouders op reis geweest ben. En ik kan je zeggen: het heeft alle romantische elementen uit de boekskes.

Een meer, met een eiland erin, met een schoon kerkje erop, dat je via monumentale trappen kunt bereiken, nadat roeiers je over het meer brachten.


En ja hoor: ook een burcht op een hoge rots.
En een paleis van Tito:
En mooie wandelingen rond het meer.

Maar voor de rest is er jammer genoeg geen fluit te beleven - of het zou de laatste tien jaar zwaar veranderd moeten zijn. Op vroeger reizen gingen we vaak de bergen in trekken, maar toen we naar Bled gingen, hadden mijn ouders daar ondertussen geen zin meer in (naast fysieke kwaaltjes die dit moeilijker maken uiteraard).

Soit, nu ruim tien jaar terug werd het dus een vakantie op en rond dat meer. Niet écht mijn cup of tea: ik wou de bergen in, maar dat lukte niet. In de directe omgeving van het meer waren enkel wat heuveltjes, en de bergen op de achtergrond, die waren nog bedrieglijk veraf. De bergen kreeg ik even te zien, maar dan via een stoeme busrit door de Julische Alpen - een mens wat laten verwateren, zo heet dat!

Soit, niet écht een boeiende reis destijds, al leerde ik er wel een toffe rosse kennen, en dronk ik er voor het eerst huisgestookte Slivovic (straf goedje zu).

Het komt me weer volop op: ik wil écht weer eens de bergen intrekken. Maar da's jammer genoeg niet de cup of tea van mijn vriendin. Dus als er kennissen, kameraden - en noem maar op - zijn die ook graag willen gaan rondtrekken in de Alpen ...

Coq sur mer

Mooi weer, tijd vrij, dus dagje uit. We kozen voor een dagje naar het Vlaams bejaardenreservaat: de kust (ze). Al vanop de trein viel het op: véél oude mensen, het kusttrammetje evenzeer. Best wel leuk, ware het niet dat die gepensioneerden absoluut geen tijd hebben, en, uiteraard, anderen niet eerst laten afstappen - die jonge gasten hebben immers toch geen manieren meer.

* * *

Aangezien de duinen het mooiste van de kust is, kozen we voor die zandophogingen. En laat ons eerlijk zijn: waar kun je op een vroege lentedag eens beter heen? Trouwens een plek waar slechts weinig bejaarden zich wagen.

* * *

We kozen voor een dagje De Haan, een badplaats die dankzij de duinen en de villa'tjes nog wat van de oorspronkelijke magie behouden heeft. En vooral een leuk tramstationnetje heeft, met opschrift 'Coq sur mer'. Meer nostalgie naar één of ander verleden kun je toch niet oproepen?


Grotere kaart weergeven